جاده یکطرفه؟!

آیا جریان ادره کشور و تصمیم گیری و ابراز نظر کارشناسی در باره امور و .... جاده یک طرفه و از بالا به پایین است؟! یعنی دولت کنشگر فعال و فعال ما یشاء است در اداره کشور؟ یا بدنه کارشناسی و تخصص و متخصصان دانشگاهی و .... هم حق، و بلکه وظیفه دارند ابراز نظر کنند،  نظریات کارشناسان دولت را در صورت لزوم، جرح و تعدیل کنند و در تصمیم سازی ها و تصمیم گیری های دولتی و حاکمیتی،  با معیار علم و علمی اندیشی، در میدان اداره جامعه حاضر شوند و نقش و سهم خود را ایفا کنند؟! و اگر چنین است که می باید ایفای نقش کنند و وظیفه خود بجای آرند، چرا چنین نمی کنند؟!

آخر جان من!...

به نقل از سایت تحلیلی انتخاب

حداد عادل: نارضایتی کنونی جامعه برای جریان اسلامگرا در انتخابات پیش‌رو یک فرصت است / در نظرسنجی‌ها ۶۰ درصد مردم گفته‌اند که به نامزدهای مخالف دولت رأی می‌دهند / هنگام مذاکرات، گفتیم دلواپسیم، اما ما را مسخره کردند .

******

آخر جان من! این خوشحالی از نارضایی مردم چرا؟! برای کدام فرصت؟! کدام پیش رو؟! به چه قیمتی؟! و به چه رویی؟!....

اداره کشور فقط نفر و جریان و گروه و دسته، نمی خواهد. برنامه لازم است! بررررررررنامه!

به جای متمرکز شدن روی نارضایی مردم از این و آن، .و فرصت شمردن آن برای انتخابات پیش رو، بیایید برنامه بنویسیم. برنامه اداره کشور با محور قانون!

 

می خواستم بگویم....

 به نقل از سایت تحلیلی انتخاب

ظریف: اجازه نمی‌دهیم مردم‌مان بی غذا و دارو باشند / خواهان تعامل سازنده هستیم، اما بر اساس گفتمان خودمان / اگر گفتمان خود را از دست بدهیم، هویت‌مان را از دست داده‌ایم / برخی کشور‌های منطقه از تاریخ درس نمی‌گیرند؛ مگر عربستان ۷۵ میلیون دلار به صدام نداد که مردم ایران را به خاک و خون بکشد؟ / حق الناس بودن رای مردم و ولی نعمت بودن مردم اصالت دارد

******

می خواستم بگویم حضرت آقای وزیر! اینکه بگوییم:"ما خواهان تعامل سازنده هستیم اما بر اساس گفتمان خودمان"!! یعنی اینکه ما نه اهل تعامل هستیم و نه اهل گفتگو! و با چنین مواضعی نمی توانیم ایران را درست کنیم.... چه، گفتگو چارچوب، قواعد، منطق و مناط و معیار بیرونی دارد که طرفین گفتگو باید بدان معیارها و مناط ها تن بدهند. اتفاقا ترامپ هم می گوید من اهل گفتگو هستم ولی بر اساس گفتمان خودم!! چیزی که دنیا را به تعجب از مواضع او وا داشته است....

 

اشتباهی دو سویه...

ایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

 

مرتضی میرباقری معاون سیمای رسانه ملی با حضور در جمع خبرنگاران، در واکنش به خبر مهاجرت مزدک میرزایی گزارشگر فوتبال به خارج از کشور گفت: کاری که آقای میرزایی کرد نه یک اتفاق عام است و نه حرفه ای؛ ما خیلی متاسف هستیم که مزدک میرزایی از ایران رفت. البته دلیل رفتن او اصلاً نبود کار و مشکلات ناشی از آن در صدا و سیما نمی‌تواند باشد. به نظر من این یک اشتباه استراتژیک بود که آقای میرزایی مرتکب شد.

وی تصریح کرد: هر طور مرور کنیم، به صلاح نبود که ایشان چنین تصمیمی بگیرند و برای همکاری به شبکه‌ای بروند که عنادش با مردم ایران روشن و آشکار است. کسی که می‌خواهد تفکر وهابیت و عربستان سعودی را در چنین شرایطی ترویج کند، به نظرم از فهم کم سیاسی اش ناشی می‌شود؛ البته آقای میرزایی هم اصلاً آدم سیاسی نبودند. ما هم علاقه‌مند هستیم که برگردند و در جایگاه خود قرار بگیرند؛ شرایط کار برای ایشان فراهم است.

*******

مثل همیشه عادت مرسوم اغلب دست اندرکاران، برخورد از موضع بالا با پدیده ها،  در این مصاحبه دیده می شود. من واقعا مزدک میرزایی را نمی شناسم چون برنامه های ورزشی و اصولا تلویزیون تماشا نمی کنم. بگذریم که هرکسی وقت فراغتش را طوری که دوست دارد پر می کند.

گیریم، مزدک میرزایی -که حالا می دانم که بوده-اشتباه کرده باشد. بالاخره آدمیزاد در فراز و فرود زندگی تصمیم هایی می گیرد که مجموعه غلط و درستی از تصمیم ها را می سازد. مسأله این است که جناب معاون بعد از این همه، حالا ظاهر شده است و یک جانبه فقط به اشتباهات میرزایی پرداخته، یا او را به فهم کم سیاسی اش نواخته، یا گفته به صلاح نبود چنین تصمیمی! و...

کاش جناب معاون قدری از مسؤلیت های ساختار بسته و از برخوردهای پشت میز نشینان  و از علل و عوامل و زمینه های احتمالی مؤثر بر این تصمیم اشتباه میرزایی و میرزایی ها  هم می گفتند....

رسم خوب دیرین  و تدبیر ملک محلی

در گذشته جمعی ما که آدابی داشت و آیینی مرسوم بود و حساب و کتاب ساده ای در بین بزرگان محل جریان داشت، از آنجا که امکانات اداره محل کم بود، در عروسی ها که اجتماع مردم و میهمانان بزرگ تر می شد ترتیب سرو نهار  و شام بدین قرارِ نانوشته بود که ابتدا میهمانان بر خوان می نشستند و بعد از جابجا شدن میهمانان، چنانچه هنوز جایی بر خوان می بود بزرگان و ریش سفیدان محل-که در برابر میهمانان غریبه به نوعی میزبان محسوب می شدند-فراخوانده می شدند، آنگاه اگر هنوز جا می بود نوبت به میان سالان و جوان تر ها می رسید و اگر جا نبود همه صبر می کردند تا نوبت اولی ها پذیرایی شوند و در نوبت های بعدی باز به همین ترتیب؛ ابتدا بزرگان از آنان که مانده و پذیرایی نشده  بودند و بعد جوان تر ها و بعد بچه ها و اگر دوباره جا نبود، پذیرایی بچه ها به آخر می افتاد...

حساب و کتابی هست امروز در اداره امور ما؟!....

ریگستان

در جامعه من با آدم ها مانند ریگ رفتار می شود. می توانم گفت ما نه جامعه، که ریگستان داریم. یا درست تر و ملموس تر، آدم ها در جامعه من ، به رمل ماننده می شوند بدست گروه ها و جریان ها و قدرت ها.... هر روز به شکلی و هر دم در جایی جز آنچه خود مردم می خواهند باشند، خواسته می شوند... 

آب روی یک مفهوم بر سر گذر...

امروز یک درآفتابه افتاده  بنام "رئوف طاهری"در فضای مجازی سیاسی آفتابی شده و در لاطایل نوشته ای با عنوان"ما در نه گفتن به .... صراحت داریم"، عرض اندام کرده است. مرا با عنوان نوشته کاری نیست. ضمن اینکه متنش سست و گله گشاد بود و آسمان و ریسمان بود.... می پرسم ایم "ما" یعنی چه؟! و چه؟!....

بی مسؤلیتی هزینه می تراشد....

⭕️ فوری |  ۶۰ هکتار از اراضی حفاظت‌شده دربادام قوچان در آتش سوخت

👤رحمان حسین زاده، رئیس اداره محیط زیست قوچان:

🔹این آتش‌سوزی  توسط مردم به فرمانده یگان حفاظت‌محیط‌زیست اعلام شد اما به دلیل عدم اطلاع‌رسانی موقعیت دقیق آتش و صعب‌العبور بودن منطقه سه تن ازماموران ساعت 20 به شرق منطقه آتش‌گرفته رسیدند و با تجهیزاتی اندک همچون بیل و آتش‌کوب ساعت 6 صبح روز بعد آتش را مهارکردند.

🔹منشأ آتش‌سوزی مشخص نیست اما به احتمال قوی دلیل بروز حادثه سهل‌انگاری گردشگران یا چوپانان منطقه در محل اتصال منطقه گردشگری شمخال با دربادام بوده‌است و به دلیل وزش باد حجم آتش گسترش یافته‌است.

🔹 ۲۱اصله درخت اُرس قدیمی با قدمتی بالغ بر ۲۰۰ سال و ۲۵اصله سایر درختان بومی منطقه و گونه‌های گیاهی متفاوتی از جمله درمنه، گون و... در جریان این حادثه در آتش سوخت.

🔹میزان خسارت مالی در محیط زیست قابل براورد نیست و گیاهانی که از بین رفته و خاک و هوای آلوده شده را نمی‌توان سنجید.

🔹چون منطقه درجه یک است پوشش گیاهی آن سال آینده بازسازی می‌شود اما برای بازسازی و جایگزینی این درختچه‌ها 500 تا 200 سال زمان نیاز دارد. این آتش‌سوزی 31 تیرماه اتفاق افتاده و یکم مردادماه مهار شد.

🔹منطقه حفاظت شده دربادام در شمال شرقی شهرستان قوچان و در بخش باجگیران قرار دارد که به دلیل ارزش بوم شناختی بالا و همجواری با منطقه حفاظت شده تندوره و کشور ترکمنستان و داشتن زیستگاه‌های باارزشی چون آق کمر، قاطرریش ، آسلمه، دره دربادام و دره شمخال به عنوان منطقه حفاظت شده مورد تصویب شورای عالی محیط‌زیست کشور قرار گرفته است.|ایسنا

✅ #قوچان_خبر مرجع اخبار رسمی و موثق قوچان👇👇👇

https://telegram.me/joinchat/BEJp9DuyRKHUzU_evUfoIQ

*******************

1- در سال های اخیر موج گریز شهروندان به کوه و کتل مرسوم شده که یعنی کوه نوردی. هر یکی پرچم دار گروهی خرد و کلان و پیر و جوان و مرد و زن می شود، بدون کمترین آموزشی در خصوص کوه نوردی، یا کوه پیمایی، یا طبیعت شناسی یا رفتار در طبیعت یا رفتار با طبیعت و ... بدون هیچ مسؤلیت انسانی در توجه به محیط زیست یا نیتی در حفظ آن! این از درهم شکستن طبیعت و کندن بوته های و جمع کردن هیزم برای آتش، یورش به پوشش گیاهی برای گرد آوری آنوخ و آویشن و آنغوزه و کمای و نمدانم هرکسی هرچه که می شناسد....یا تخریب طبیعت زیر نام شن اسکی، یا در خیلی از مواقع رها کردن زباله های در دل طبیعت...

روشن کردن آتش در این احوال و بعد رها کردن آن به حال خود بعد از رفع نیار، امری کاملا بدیهی و طبیعی و عادی و نوعی "حق" انسانی خود دانستن است!!

2- وقتی در همین پارک نشاطِ مربوط به محیط شهریِ زیر نظر و منترل شهرداری پاره ای از مردم، در غلغله جمعیت در روزهای تعطیل و شب هاب ماه رمضان و ... در گوشه گوشه پارک آتش می کنند و هیچ ملاحظه مردم را ندارند و هیچ کسی هم نیست تا بر سبیل یادآوری، تذکاری دهدشان، دیگر از بیان گردان چه امید؟

3- پای چوپانان نباید بی مهابا به چنین حوادثی کشانده شود! چه، اینان در درازنای زمان بوده اند و زندگی و کار و مشی در طبیعت را بلدند و زبان مادر طبیعت را می فهمند و از او حرف شنوی لازم دارند. هرچند آموزش به روز هم باید توسط سازمان های مرتبط نظیر جهاد کشاورزی و محیط زیست و ... داشته باشند.....